aktualizowano: ponad tydzień temu, 2017-12-06 Odsłon: 87

Józef KUBACH – ur. 1 grudnia 1949 r., syn Jerzego i Heleny z domu Posanska. Absolwent Technikum Samochodowego w Szczecinie oraz Szkoły Podoficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii w Toruniu. Od roku1966 mechanik silników wysokoprężnych w Lokomotywowni na Wzgórzu Hetmańskim w Szczecinie. Po odbyciu służby wojskowej (1970-71) pracownik TOS (Technicznej Obsługi Samochodów), przekształconej wkrótce w Polmozbyt, w którym na wydziale W-1 (przy ul. Mieszka I w Szczecinie) w lutym 1972 r. po raz pierwszy zorganizował 4-godzinny, zakończony sukcesem, strajk o podłożu ekonomicznym. Działalność związkową kontynuował w Związku Zawodowym „Metalowiec”, w którym przez kilka lat pełnił funkcję członka rady oddziałowej. W roku 1974 zawarł związek małżeński z Danutą Paprocką. W 1997 r. został usunięty z rady oddziałowej wskutek nie tolerowania praktyk Rady Zakładowej. W sierpniu 1980 r. współtworzył Komitet Strajkowy na terenie Zakładu „Polmozbyt” przy ul. Mieszka I w Szczecinie, pełniąc w nim funkcję sekretarza Komisji Zakładowej. Organizował i uczestniczył w ogólnokrajowym strajku solidarnościowym, będącym odpowiedzią na pobicie działaczy związkowych NSZZ „Solidarność” w Urzędzie Wojewódzkim w Bydgoszczy w marcu 1981 r. Prowadził kolportaż prasy niezależnej. Od 14 grudnia 1981 r. uczestniczył i współorganizował strajk solidarnościowy w związku z ogłoszeniem stanu wojennego w Polsce, który został przerwany nocą 16 grudnia pacyfikacją oddziałów ZOMO.  Akcję strajkową podjęto ponownie, a związkowcy rozwiązali ją dopiero 21 grudnia. 12 stycznia 1982 r. wraz z innymi przywódcami strajku – Ryszardem Dworzyńskim, Ryszardem Konopińskim, Andrzejem Ogibą i Piotrem Bąkiem – został aresztowany.  Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego został skazany na 2 lata i 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności na podstawie art. 46 2 i 6 Dekretu o stanie wojennym. W trakcie odbywania kary uczestniczył w akcjach protestacyjnych organizowanych przez więźniów politycznych z okazji świąt narodowych. Karę odbywał w zakładach karnych w Stargardzie Szczecińskim, Wrocławiu i Strzelinie. 13 maja 1983 r. został warunkowo zwolniony i ponownie zatrudniony w szczecińskim Polmozbycie. 18 września 2016 doznał udaru mózgu. Zmarł 22 listopada 2017 r.

Odszedł do Pana nasz parafianin. Człowiek noszący Boga w sercu, ze sztandarem prawości kroczący przez życie. Pokora i pomoc bliźnim były Jego drugim imieniem. Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie…

aktualizowano: ponad tydzień temu, 2017-12-06
cofnij drukuj do góry
Wszystkich rekordów: