Ogłoszenia

  1. Obchodzimy dziś XVIII Dzień Papieski pod hasłem Promieniowanie ojcostwa.
    Po każdej Mszy świętej zbieramy ofiary do puszek na fundusz stypendialny dla uzdolnionej młodzieży - Dzieło Nowego Tysiąclecia. Tradycyjnie w świetlicy parafialnej  rozprowadzamy  „kremówki papieskie”.  Zapraszamy na  godz. 16.00 na procesję Różańcową z naszego kościoła do figury św. Jana Pawła II przy parafii Chrystusa Dobrego Pasterza.
czytaj więcej »

Aktualności

aktualizowano: 2018-07-07 10:58 Odsłon: 56

Przewodnik po Biblii – część CLXIII

Księga Hioba

Księga Hioba zajmuje osobne miejsce wśród ksiąg Starego Testamentu. Należy wprawdzie do literatury mądrościowej (Księgi: Przysłów, Eklezjastesa/Koheleta), ale jest jedyna w swoim rodzaju pod względem formy i tematu. Nie znamy jej autora ani czasu jej napisania (zwykle uczeni proponują datę ok. V w. przed Chr.), ale akcja opowiadania toczy się w czasach patriarchów. Hiob jest bogatym i wpływowym człowiekiem. Żyje w czasach, kiedy nie było jeszcze zorganizowanego kapłaństwa ani zorganizowanej religii, albo w krainie, gdzie ani jedno, ani drugie nie było potrzebne. Jego postać przypomina nam Abrahama, człowieka Wschodu. Prolog pisany prozą jest wprowadzeniem do dyskusji między Hiobem a jego przyjaciółmi, którą autor przedstawia w języku poezji na najwyższym poziomie. Temat dyskusji jest aktualny w każdym czasie: skoro Bóg jest sprawiedliwy i dobry, dlaczego pozwala na cierpienia niewinnych ludzi? Hiob jest rzeczywiście dobry, a jednak spotyka go tragiczny los. Straciwszy cały majątek i całą rodzinę, zapada na straszliwą chorobę, która wstrząsa jego wiarą. Hiob i jego przyjaciele, zmagając się z problemem, nie znają szerszego kontekstu, to znaczy opisanego w prologu wyzwania rzuconego przez Szatana. Nie mają też pewności, co do życia przyszłego. Śmierć jest dla nich kresem wszystkiego i dlatego sprawiedliwość powinna być wymierzona w tym życiu. Zgodnie z ortodoksyjną teologią tamtych czasów – reprezentowaną przez trzech przyjaciół -  pomyślność była nagrodą od Boga za dobre życie, nieszczęście zaś sądem nad grzesznym człowiekiem. Ogólnie mówiąc, mają rację, ale generalną zasadę sprowadzają do sztywnej niezmiennej reguły. Jeżeli Hiob cierpi, to musi być złym człowiekiem. Ale Hiob wie, że to nie jest prawda. Tak więc każda ze stron przedstawia swoje własne stanowisko i nie godzi się na żaden kompromis, tak że w końcu dyskusja utyka  w martwym punkcie. Wtedy interweniuje sam Bóg. Nie odpowiada On na pytania Hioba, ale Hiobowi wystarcza sama obecność Boga. Jeżeli teologia przyjaciół Hioba była zbyt ciasna, to jego własny obraz Boga był zbyt ubogi.

Księga Hioba pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi. Dopiero w Nowym Testamencie znajdujemy odpowiedź na postawiony w niej problem. Kiedy patrzymy na ukrzyżowanego Chrystusa widzimy cierpienie jedynego naprawdę niewinnego Człowieka; widzimy Boga, który tak bardzo troszczy się o nas, że bierze na siebie cały ciężar ludzkiego grzechu i cierpienia. Księga Hioba nie straciła dzisiaj nic ze swojej aktualności.

 

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)

 

aktualizowano: 2018-07-07 10:58
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone