Ogłoszenia

  1. Obchodzimy dziś XVIII Dzień Papieski pod hasłem Promieniowanie ojcostwa.
    Po każdej Mszy świętej zbieramy ofiary do puszek na fundusz stypendialny dla uzdolnionej młodzieży - Dzieło Nowego Tysiąclecia. Tradycyjnie w świetlicy parafialnej  rozprowadzamy  „kremówki papieskie”.  Zapraszamy na  godz. 16.00 na procesję Różańcową z naszego kościoła do figury św. Jana Pawła II przy parafii Chrystusa Dobrego Pasterza.
czytaj więcej »

Aktualności

aktualizowano: 2018-09-08 15:29 Odsłon: 55

Przewodnik po Biblii - część CLXII

Hi 38 42,6 Przyjęcie przez Boga odpowiedzi Hioba

Bóg zabiera głos właśnie w tym momencie, kiedy Elihu skończył wyliczać powody, dla których Hiob nie może oczekiwać odpowiedzi! Bóg jest wszechmocny, nieskończenie wyższy nad człowieka, ale jest jednocześnie blisko niego. Bóg słucha i troszczy się o człowieka. Hiob wyobrażał sobie, że przedkłada swoją sprawę Bogu i zadaje Mu pytania. Ale wyobrażenie nie jest rzeczywistością. To Bóg, a nie Hiob stawia teraz pytania. Stopniowo Hiob zaczyna zmieniać opinię sam o sobie, a jego ubogi obraz Boga staje się bogatszy. Bóg, przed którym stoi, jest zupełnie innym Bogiem.

Rozdziały 38 i 39: gdzie był Hiob, kiedy Bóg stwarzał świat? Co Hiob wie o dzikich zwierzętach? Czy je stworzył? Czy może je nakarmić, oswoić – tak jak może Bóg?

Rozdziały 40 i 41: czy Hiob jest równy Bogu, że żąda od Niego wyjaśnień i kwestionuje jego sprawiedliwość? (ostre słowa Hioba dzieli tylko krok od grzechu pierwszego człowieka). Spójrz choćby tylko na dwa spośród moich stworzeń – mówi Bóg – oto Behemot (hipopotam) i Lewiatan (krokodyl). Popatrz na ich siłę (40, 6); nikt nie jest w stanie ich ujarzmić (40, 24; 41, 1-2). Jakże nierozsądny jest ten, kto chce być równy Bogu, który ich stworzył.

42, 1-6 opisują reakcję Hioba i są punktem kulminacyjnym całej księgi. Hiob teraz wie, że roztrząsał sprawy, których nie rozumie, które całkowicie przekraczają granice jego rozumu. Dotychczas kierował się tym, co wiedział o Bogu ze słyszenia; teraz poznał Go osobiście, zgodnie ze swoim pragnieniem.

Nie myśli już o przedłożeniu Mu swojej sprawy; wystarczy mu, że poznał Boga. Jego pytania pozostały bez odpowiedzi, ale jest zadowolony. Jest nie do pomyślenia, żeby ten Bóg opuścił go albo żeby działał w sposób niekonsekwentny. Hiob może zaufać Bogu w sprawach, których nie rozumie. Teraz przyjmuje to, co się wydarzy. Nie usprawiedliwia się już i żałuje tego, co powiedział. Kiedy patrzy na Boga i wielbi Go, widzi sam siebie i swój problem we właściwym świetle.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997.)

aktualizowano: 2018-09-08 15:29
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone