aktualizowano: 2019-06-08 12:55 Odsłon: 83

Słownik pojęć i symboli liturgicznych

D, jak… Droga światła

Na wzór Drogi krzyżowej pojawiła się Via lucis (Droga światła). Koncepcję poddał prof. Sabino Palumbieri SDB. W 1988 r. za inspirację posłużyły mu freski z katakumb św. Kaliksta w Rzymie, które przedstawiają zmartwychwstanie Chrystusa jak przejście z ciemności ku światłości – stąd nazwa Droga światła. Nazwę tę umieszczono w oficjalnym modlitewniku na Wielki Jubileusz 2000 r., a Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w 2002 r. oficjalnie ją zatwierdziła, co przyśpieszyło jej upowszechnianie się. Droga światła podkreśla uczestnictwo w życiu i radości Chrystusa zmartwychwstałego, uwypukla Jego zmartwychwstanie, które jest przejściem z ciemności do światła. Posiada 14 stacji i pomyślana jest jako kontynuacja Drogi krzyżowej. Chrześcijaństwo nie kończy się na krzyżu, owocem krzyża jest zmartwychwstanie. Droga światła budzi nadzieję – ten wymiar jest współcześnie ważny, potrzebny w kształtowaniu duchowości.

Droga światła rozpoczyna Zmartwychwstanie, a kończy Zesłanie Ducha Świętego. Opracowane teksty posiadają następującą strukturę:

1) wezwanie i odpowiedź; wezwanie: Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie; odpowiedź: Żeś przez Paschę swoja świat odkupić raczył;

2) lektura odpowiednich fragmentów Pisma Świętego;

3) rozważanie;

4) odpowiedni śpiew (pieśni wielkanocne);

5) końcowa modlitwa.

W czasie Drogi światła niesie się krzyż, można nieść paschał – symbol zmartwychwstałego Pana.

Przywołajmy wypowiedź św. Jana Pawła II:

„Kontemplacja oblicza Chrystusa nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego. Chrystus jest Zmartwychwstałym! (…) Właśnie w Chrystusa zmartwychwstałego wpatruje się dzisiaj Kościół. Czyni to, idąc śladami Piotra (…). Czyni to, stając u boku Pawła, który spotkał Chrystusa na drodze do Damaszku i został oślepiony Jego blaskiem: <> (Flp 1, 21). W dwa tysiące lat po tych wydarzeniach Kościół przeżywa je tak, jak gdyby dokonały się dzisiaj. Jako Oblubienica Chrystusa kontempluje w Jego obliczu swój skarb i swoja radość”. (List apostolski Jana Pawła II, Novo millenio ineunte – wydany na zakończenie Roku Jubileuszowego 2000, z datą 6 stycznia 2001, 28).

Droga światła stanowi względną nowość w Kościele.

Modlitewnik z XVII w., uwzględniający obchody Męki Pańskiej w Górze Kalwarii pod Warszawą, podawał rozważania związane z następującymi faktami:

- „u grobu zmartwychwstania:;

- „u pokazania się Magdalenie”;

- „w kaplicy Emaus” (dziś tzw. Kalwaryjka);

- „w kaplicy Wniebowstąpienia” (na Górze Oliwnej n. Wisłą);

- „w kaplicy św. Szczepana ukamienowanego” (przy drodze do Grójca);

- „w kaplicy ścięcia św. Jakuba”;

- „na miejscu Padołu Jozafatowego”.

Via lucis jest najbardziej odpowiednia na czas Niedzieli Zmartwychwstania, na dni oktawy Wielkanocnej i na pięćdziesiąt dni okresu wielkanocnego.

Nazwy stacji:

Stacja I: Jezus powstał z martwych;

Stacja II: Apostołowie przybywają do pustego grobu;

Stacja III: Jezus objawia się Marii Magdalenie, apostołce Apostołów;

Stacja IV: Jezus objawia się uczniom na drodze do Emaus;

Stacja V: Uczniowie rozpoznali Pana przy łamaniu chleba;

Stacja VI: Zmartwychwstały Pan objawia się wspólnocie uczniów;

Stacja VII: Jezus pokazuje Kościołowi dar pokoju i pojednania;

Stacja VIII: Zmartwychwstały Pan umacnia wiarę Tomasza;

Stacja IX: Spotkanie z Panem nad brzegiem Jeziora Tyberiadzkiego;

Stacja X: Pan przebacza Piotrowi i zawierza mu swoją owczarnię:

Stacja XI: Wielkie Rozesłania uczniów przez Jezusa;

Stacja XII: Jezus wstępuje do nieba;

Stacja XIII: Uczniowie z Maryją oczekują w Wieczerniku na Zesłanie Ducha Świętego;

Stacja XIV: Jezus posyła Kościołowi Ducha Świętego.

 

aktualizowano: 2019-06-08 12:55
cofnij drukuj do góry
Wszystkich rekordów: