Ogłoszenia

     W związku z nowymi przepisami sanitarno – epidemiologicznymi planujemy dodatkowy, wcześniejszy termin Pierwszej Komunii Świętej na niedzielę 21.06. Spotkanie organizacyjne dla Rodziców dzieci komunijnych, którzy zdecydują się na ten termin w przyszłą niedzielę 07.06 po Mszy św. o godz. 13:00. Przypominamy, że uroczystości Komunijne zaplanowane na 20.09 i 27.09 pozostają  bez zmian.
    W czwartek 11.06 Uroczystość Bożego Ciała – Msze św. według porządku niedzielnego. Planujemy procesje Eucharystyczne wokół kościoła po Mszach Świętych do południa.
czytaj więcej »

Aktualności

aktualizowano: 2019-11-23 18:01 Odsłon: 221

Słownik pojęć i symboli liturgicznych

C, jak… cmentarz

Wyrażenie jest rzadkie w inskrypcjach, wywodzi się od greckiego koimeterion. Określenie to przejęli od Greków Rzymianie, tworząc zlatynizowany odpowiednik cemeterium (coemeterium, cimeterium), oznaczający dormitorium – sypialnię. Dla wyrażenia sensu śmierci chętnie je stosowali chrześcijanie, w przekonaniu, że śmierć jest zaśnięciem, z którego zbudzi Pan na zmartwychwstanie. Jezus zamienił cmentarze w oazy życia. Hieronim (List XXIX) zauważył: „śmierć chrześcijańska nie jest śmiercią, lecz zaśnięciem i snem (dormitio et somnus apellatur). Wiara czyni żywymi nawet po śmierci, miłość ocala od śmierci, można odejść z tego świata, ale stale być blisko. Nazwie odpowiadały także inskrypcje na grobach: depositus, dormit in pace, quiescit in pace, in pace dormitio (złożony śpi w pokoju, odpoczywa w pokoju, w pokoju jego sen). Na cmentarzu w Tunisie odczytać można następujące napisy: OTBQ (ossa tibi bene quiescunt – kości twoje niech spoczywają spokojnie); TTLS (Terra Tibi levis sit – niech ci ziemia lekką będzie).

Spotyka się także inne wyrażenia określające cmentarz: patrium (ojcowski) – pochówek w westybulach kościoła; catacumbae – pierwotnie odnosiło się do miejsca pogrzebania św. Piotra i Pawła, następnie rozciągnięto na inne groby podziemne; consilia martyrum – miejsce pochówku wielu męczenników (Martyrologium Romanum XXIII, junii); areae, arenarium, arenariae – groby wydrążone w piasku; requietoria loca, sedes requietionis, sacrarium, sanctuarium, sedes ossium i inne.

Wyjątkowy, wręcz niespotykany jest status cmentarza żydowskiego. Cmentarz traktowany jest przez Żydów jako miejsce święte, miejsce najwyższego szacunku dla zmarłych, nie istnieje pojęcie zlikwidowania cmentarza, cmentarz zawsze pozostaje cmentarzem, nie może pełnić innej funkcji. Spotyka się takie jego nazwy: dom życia (bet hacham), dom pokoju (bet szalom), dom wieczności (bet olam). Talmudyczny traktat opisujący rytuały pogrzebowe nosi tytuł Traktat o szczęściu.

Działki pod cmentarz nie można wydzierżawić, zapisać w testamencie, można ją tylko kupić. Pierwotnie każda kategoria osób posiadała na cmentarzu swoją działkę. Oddzielnie grzebano mężczyzn, kobiety, ludzi szczególnie pobożnych, męczenników, kobiety, które zmarły przy porodzie i zostały zaliczone w poczet męczenników. Przez szacunek nie należy grzebać obok siebie wrogów. Hallacha precyzuje, że w odległości siedmiu i pół stopy od grobu nie wolno niczego robić, jest to strefa należąca do zmarłego. Nawet stare drzewa są własnością zmarłych, bo ich korzenie dotykają kości. Nie wolno przechodzić na skróty przez cmentarz. Istnieje także zbiór przepisów związanych z czerpaniem korzyści z cmentarza. Na cmentarzu nie wolno prowadzić jakiegokolwiek biznesu – to miejsce należy do zmarłych, nie powinno się na nich zarabiać.

 

aktualizowano: 2019-11-23 18:01
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone