W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: „Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnia się słowa powiedziane Jej od Pana”.

Wtedy rzekła Maryja:

„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.

Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.

Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenie,

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi wszechmocny; a święte jest Jego imię – i miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją.

On przejawia moc ramienia swego, rozprasza pyszniących się zamysłami serc swoich.

Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych.

Głodnych syci dobrami, a bogaczy odprawia z niczym.

Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje,

Jak przyobiecał naszym ojcom – Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”

Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem [powróciła do domu.

Tajemnica Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, którą dziś uroczyście obchodzimy, ma swoje źródło w Jej fiat wypowiedzianym w chwili zwiastowania. Nawiedzenie Elżbiety jest trwaniem Maryi w postawie służebnicy Pańskiej. Jest Ona w służbie miłości i przynosi domowi Zachariasza Zbawiciela. Hymn Magnificat, który płynie z ust Matki Boga jest ukazaniem natury Boga i uwielbieniem Go za wielkie rzeczy, które Pan Jej uczynił. Dlatego Najświętsza Maryja Panna, wzięta do nieba z duszą i ciałem, godna jest czci jako Boża Rodzicielka, bo przez Nią i dzięki Niej, zbawienie stało się naszym udziałem.

Bądź pozdrowiona, Bogurodzico Maryjo, czcigodny klejnocie świata, niegasnąca pochodnio, korono dziewic, berło prawdziwej wiary, świątynio niezniszczalna, mieszkanie Niezmierzonego, Dziewico i Matko, dzięki której w Ewangelii „błogosławionym” nazywany jest Ten, „który przychodzi w imię Pańskie”.

Bądź pozdrowiona, któraś w dziewiczym swym łonie zamknęła Nieskończonego. Dzięki Tobie Trójca Święta doznaje czci i chwały po całej ziemi; dzięki Tobie na całym świecie przesławny krzyż otaczany jest chwałą i uwielbieniem; dzięki Tobie radują się niebiosa, weselą się aniołowie, pierzchają demony; dzięki Tobie kusiciel został strącony z nieba; dzięki Tobie upadła ludzkość wzniosła się ku niebu; dzięki Tobie całe stworzenie pogrążone w nierozumnym bałwochwalstwie doszło do poznania prawdy; dzięki Tobie wierzący dostępują chrztu; dzięki Tobie otrzymują „olejek wesela”; dzięki Tobie na całym świecie powstają Kościoły; dzięki Tobie narody zostały wezwane do nawrócenia (z homilii św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa, wygłoszonej na Soborze Efeskim w 431 r.).

Taka jest rzeczywiście chwała i wielkość Maryi, której Bóg uczynił wielkie rzeczy, a nam dał za Matkę i Orędowniczkę, abyśmy pod Jej macierzyńską opieką do szli do wieczności i razem z Nią wielbili Boga w Trójcy Świętej Jedynego.

Marek Stankiewicz