Ogłoszenia

W piątek na godz. 19.00
do salki pod plebanią zapraszamy młodzież chętną
współtworzyć duszpasterstwo młodzieży naszej parafii.

czytaj więcej »

Aktualności

aktualizowano: 2018-05-05 18:59 Odsłon: 126

Zjednoczenie z Chrystusem

„Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity” (J 15, 5b)

V Niedziela Wielkanocna

Jezus w swoim nauczaniu głosi słowo, posługując się obrazami wziętymi z życia codziennego Izraela, aby w ten sposób łatwiej trafić do serca słuchaczy. W ubiegłą niedzielę Jezus mówił o owczarni i pasterzu, a dziś opowiada przypowieść o krzewie winnym (J 15, 1-8). "W Starym Testamencie winnica jest tradycyjnym symbolem Izraela i jego stosunku do Jahwe (Iz 5, 1 ;Jr 2, 21; Ps 80, 9). Książęta machabejscy ryli na swoich monetach winny krzew. Herod Wielki umieścił winne grono nad bramą świątyni. Przypowieści ewangeliczne porównują królestwo Boże do winnicy (Mk 12, 1-12; Mt 21, 33-46; Łk 20, 9-19). Jezus nazywa się prawdziwym szczepem winnym. Prawdziwy nie przeciwstawia się fałszywemu, ale oznacza szczep winny doskonały w całym tego słowa znaczeniu. Dawny Izrael był zapowiedzią tego szczepu. Jezus Chrystus jest prawdziwym szczepem winnym jako Słowo Wcielone, jako Bóg-Człowiek. Jak winny krzew jest złączony z latoroślami, tak Jezus jest złączony z wierzącymi. Oni czerpią z Niego życie nadprzyrodzone.

Alegoria wyraża myśl, że Jezus jest głową Kościoła, którego członkami są wierzący. Winny krzew i latorośle są tej samej natury. Syn Boży stał się człowiekiem, dzięki temu Jego ludzka natura może być nazwana winnym szczepem, a ludzie – jego latoroślami" (przypis do J 15, 1, Biblia Poznańska).

Jezus prawdziwy (inne tłumaczenia: szlachetny) krzew winny, a my stanowimy gałązki tego krzewu. Ojciec niebieski zabiega, aby krzew ten wzrastał i owocował. Ogrodnik – szczep winny – latorośle, czyli Bóg Ojciec – Syn Boży – wierzący. Wyraźnie widać na przykładzie winnego krzewu zależność, jak jest między nami, a Jezusem i naszym zjednoczeniem z Bogiem w wieczności. Tu na ziemi jest początek naszej wieczności. Bez respektowania tej zależności w porządku zbawczym, staniemy się jak sucha gałązka winnego szczepu. Jesteśmy całkowicie zależni od Boga, który dał swego Syna, jako Zbawiciela świata. Życie wieczne każdego człowieka zależy od jego osobistej relacji z Chrystusem. W drodze do zbawienia nie można pominąć Chrystusa! Alegoria o winnym krzewie bardzo jednoznacznie nam to ukazuje: Nic beze Mnie nie możecie uczynić – powiedział Pan. Absolutnie nic. Jeżeli ktoś mniema, że ma jakieś zasługi na drodze do zbawienia, to bardzo się myli. Pycha go zwiodła. Jedyne, co jest rzeczywiście nasze, to grzech. To jest to, do czego Jezusa nie potrzebujemy. Wszystko inne, najmniejsze nawet dobro, to już owoc zrodzony z łaski. Im większa przyjaźń z Jezusem, większa zażyłość, bliższa relacja, tym dorodniejsze owoce. Moja osobista relacja z Jezusem jest podstawą czynienia przeze mnie dobra. Dlatego mówi Chrystus o konieczności trwania w Nim, jako niezbędnym warunku do uświęcenia i zbawienia. To jest klucz do obfitego owocowania: życie słowem Bożym i sakramentami, które stanowią źródło łaski uświęcającej dla wszystkich chrześcijan. A spośród sakramentów trzeba dać pierwszeństwo Eucharystii, temu „supersakramentowi”, w którym już tu na ziemi jednoczymy się ze zmartwychwstałym i uwielbionym Panem. Każdy kto spożywa Ciało Pańskie i Krew Pańską pije, wchodzi w komunię z Jezusem i w Nim trwa (zob. J 6, 56). Jest jedno z Panem.

Jak pisze kardynał J. Ratzinger w książce pt. „Duch liturgii: Przyjmowanie Eucharystii oznacza, że nie spożywa się tu „rzeczowego” daru (ciała i krwi), lecz, że dokonuje się tu wejście Osoby w osobę. Żywy Pan ofiarowuje się mi, wkracza we mnie i zaprasza mnie, bym Mu się oddał tak, aby wypełniły się słowa: „Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20).

To jest to źródło łaski i szczyt życia chrześcijańskiego, do którego Pan nas dziś zaprasza. To jest droga do stawania się Jego uczniami i świadkami jego miłości, aby Ojciec przez to doznał chwały, a my, po sądzie ostatecznym, wiecznej komunii z Ojcem przez Syna.

Marek Stankiewicz

aktualizowano: 2018-05-05 18:59
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone