Ogłoszenia

  1. Obchodzimy dziś XVIII Dzień Papieski pod hasłem Promieniowanie ojcostwa.
    Po każdej Mszy świętej zbieramy ofiary do puszek na fundusz stypendialny dla uzdolnionej młodzieży - Dzieło Nowego Tysiąclecia. Tradycyjnie w świetlicy parafialnej  rozprowadzamy  „kremówki papieskie”.  Zapraszamy na  godz. 16.00 na procesję Różańcową z naszego kościoła do figury św. Jana Pawła II przy parafii Chrystusa Dobrego Pasterza.
czytaj więcej »

Adwent

aktualizowano: 2017-12-24 18:37 Odsłon: 157

Wezwani do radości

„Na to rzekła Maryja: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego” (Łk 1, 26-38)

IV Niedziela Adwentu

Dziś, w ostatnią niedzielę Adwentu, Kościół czyta Ewangelię, która jest najbardziej znanym i najczęściej powtarzanym opowiadaniem Pisma Świętego. Jest to tajemnica Zwiastowania, przedstawiona przez św. Łukasza (Łk 1, 26-38). To z tego tekstu wywodzi się modlitwa Anioł Pański i Zdrowaś Maryjo oraz pieśń Archanioł Boży Gabriel, którą w Adwencie często śpiewamy. To Archanioł Gabriel - Boży posłaniec otwiera dzisiejszą Ewangelię witając Maryję: „Raduj się, łaski pełna!” (w tłumaczeniu Biblii Poznańskiej). Słowa te nie stanowią zwykłej formuły powitania, ale są wezwaniem do radości. Radość przenika całe opowiadanie.

Warto przy tej okazji wspomnieć jeszcze o innej pieśni pt.: „Raduj się Maryjo”. Każda linijka tekstu rozpoczyna się od słów: Raduj się… Maryja jest wezwana do radości, ponieważ stała się radością Pana! Nieznany autor tekstu wydobył z Ewangelii kapitalną prawdę: „Raduj się Maryjo, pełna łaski, jesteś radością Twego Pana”. Tak brzmi wiersz tej pieśni. Postawa Maryi jest źródłem radości dla Wszechmocnego! Jak wielka była radość Boga, kiedy mógł powiedzieć do Maryi: „Raduj się”. Oblubieniec odnajduje w końcu Oblubienicę swojego serca. Jego dar znajduje ręce, które Go przyjmują. Miłość jest kochana  - znalazła dom, w którym może zamieszkać, a dom człowieka nie jest już więcej opuszczony. Wcielenie ukazuje gorące pragnienie Boga. Jest początkiem godów weselnych Jego i ludzkości, początkiem miłości, która silniejsza będzie od śmierci (Pnp 8, 6). Opowiadanie rozpoczyna się od wejścia anioła, który został posłany, a kończy się odejściem anioła. Anioł jest obecnością Boga w głoszonym przez niego słowie. Nasza wiara w tym słowie przyjmuje samego Boga i jednoczy się z Nim. Bóg rodzi się na ziemi, a człowiek w niebie. Słowo staje się ciałem i pozostaje, a anioł może odejść, aby głosić Je innym. Zbawienie każdego człowieka polega na tym, aby stać się jak Maryja – powiedzieć „tak” na Bożą propozycję miłości, zrodzić w swoim ciele odwieczne Słowo, zrodzić Syna w świecie.

Słowa skierowane na samym początku do Maryi są kluczem do zrozumienia całej Ewangelii. Każdy inny tekst Ewangelii będzie wzywał mnie do radości, będzie ukazywał jakiś aspekt tego kim jestem (łaski pełna), oraz tego kim jest Bóg (Pan z tobą), i będzie stawiał przede mną jakieś wezwanie, oczekując mojego „tak”, aby mocą Ducha Świętego stać się we mnie ciałem (o. S. Fausti „Wspólnota czyta Ewangelię według św. Łukasza”).

Radość, którą przeżywaliśmy w ubiegłą niedzielę (Gaudete), nie skończyła się wraz z zapadnięciem zmroku. Ona trwa dalej. Mało tego! Ona wciąż wzrasta, aby swój szczyt osiągnąć w noc Narodzenia Pańskiego. Maryja jest ukazana w dzisiejszej Ewangelii jako figura każdego człowieka wierzącego i całego Kościoła. Jesteśmy wezwani, aby tak jak Ona, w izdebce swego serca, przeżyć swoje zwiastowanie, przyjąć Słowo i wydać owoce, aby radość nasza była pełna.

 

Przypis do Łk 1, 28 według BJ: Bądź pozdrowiona. Raczej: „Raduj się”.
Wezwanie do wejścia w radość mesjańską, o której mówili prorocy do Córy Syjonu.
W jednym i drugim przypadku motywem radości jest pojawienie się Boga pośród Jego ludu (por. Iz; 12, 6; So 3, 14-15; Jl 2, 21-27; Za 2, 14; 9, 9.

Marek Stankiewicz

aktualizowano: 2017-12-24 18:37
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone