Ogłoszenia

IV Niedziela Wielkanocna, to Niedziela Dobrego Pasterza, rozpoczynamy nią Tydzień modlitw o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego (od 22 do 28 kwietnia), Módlmy się wspólnie o odwagę dla młodych w odpowiadaniu na głos powołania

czytaj więcej »

Okres zwykły

aktualizowano: 2017-11-11 20:08 Odsłon: 189

Prawdziwa pobożność

„Największy z was niech będzie waszym sługą” (Mt 23, 11)

XXXI Niedziela Zwykła

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus demaskując obłudę uczonych w Piśmie i faryzeuszy, ostrzega uczniów przed taką postawą i ukazuje właściwą drogę, która prowadzi do prawdziwej wielkości, akceptowanej przez Boga (Mt 23, 1-12). Nauczyciele Prawa i faryzeusze to duchowi przywódcy narodu, następcy Mojżesza, którzy objaśniali jego prawo, ale w swoim życiu nie zachowywali go.

Między wiarą a życiem był rozdźwięk. Dlatego Jezus mówi, że zasady, które głoszą trzeba zachowywać, bo są słuszne, ale nie należy naśladować ich postępowania, bo nie żyją oni nauką Mojżesza. Mówią, ale nie czynią. Tworzą wciąż nowe drobiazgowe przepisy, które życie prostego ludu czynią nieznośnym i żądają ich zachowywania, a sami na różne możliwe sposoby dyspensują się od nich. Pobożność jaką prezentują publicznie jest nieszczera, pełna próżności i śmiesznych zabiegów, mających potwierdzić ich „wielką” sprawiedliwość (powiększanie filakterii i wydłużanie frędzli u płaszcza). Powodowani pychą ubiegali się o pierwsze miejsca na ucztach i w synagogach, chcieli żeby ich ludzie pozdrawiali na rynku i tytułowali rabbi. Przed tak rozumianą pobożnością Chrystus przestrzega. Swoją mowę kieruje do uczniów wszystkich czasów. W końcowej części perykopy ewangelicznej naucza jak należy postępować na drodze wiary i jak żyć, aby się uświęcić.

Jezus, jedyny Nauczyciel i Mistrz, zwraca uwagę swoich słuchaczy na wzajemne relacje, jakimi należy się kierować we wspólnocie Kościoła. Jako dzieci jednego Ojca wszyscy jesteśmy braćmi i miłość wzajemna ma być jedynym kryterium kształtowania postaw i wzajemnych relacji. Nie próżność i pycha, ale droga uniżenia i służby prowadzi do prawdziwej wielkości ucznia. Trzeba ciągle wpatrywać się w Chrystusa, który stanowi przykład i wzór życia przykazaniem miłości Boga i bliźniego. W Nim nie było rozdarcia między życiem a nauką, którą głosił. Jak nauczał tak żył. On był otwartą księgą Ewangelii, którą każdy mógł czytać patrząc na Jego czyny. Z miłości do Ojca i grzeszników stał się najmniejszym, uniżonym sługą, który przez mękę, krzyż i zmartwychwstanie wszedł do chwały Ojca. Wezwanie, jakie dziś Jezus kieruje do swoich uczniów, nie jest łatwe, ale kto chce iść za Mną – mówi Pan – niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje. Każda karta Ewangelii skierowana jest do Kościoła. To tu, w braterskiej wspólnocie wierzących, głoszone jest słowo Boże, które nas uświęca, o ile żyć nim będziemy. Kto pragnie szczerze się nawrócić do prawdziwego Boga, musi podjąć duchową walkę, aby zwyciężyć w sobie faryzeusza. Zawsze trzeba pamiętać o tym, że to celnik odszedł usprawiedliwiony sprzed oblicza Boga, a nie faryzeusz (zob. Łk 10-14). Uniżenie, pokora, służba braciom, ostatnie miejsce -  to nie są wartości, które świat ceni, ale ten kto zaufał Jezusowi i pójdzie za Nim drogą miłości, będzie wielki w oczach Boga. Na tym polega właśnie chrześcijaństwo, aby być jak Nauczyciel.  To wystarczy (zob. Mt 10, 25a).

Marek Stankiewicz

 

Filakterie – skrawki papirusu lub pergaminu z tekstem Dekalogu, a mianowicie Wj 13, 1-10; 11-16 i Pwt 6, 4-9
i 11, 13-21, które po zwinięciu i zamknięciu w skórzanych szkatułkach przywiązywano do czoła i do lewego ramienia, zwłaszcza w czasie modlitwy.
Frędzle – stosownie do przepisu Lb 15, 38-40 i Pwt 22, 12, zwisały z czterech rogów płaszcza i miały przypominać przykazania Boże, a ich wydłużanie dowodzić gorliwości o to, aby o nich nie zapomnieć.
(Przypisy do Mt 23, 1-12 z Biblii Poznańskiej)

aktualizowano: 2017-11-11 20:08
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone