Ogłoszenia

Zapraszamy do wspólnej modlitwy nowenną do Chrystusa Króla Wszechświata codziennie po babożeństwie wypominkowym

czytaj więcej »

Przewodnik po Biblii

aktualizowano: 2018-06-09 21:47 Odsłon: 21

Przewodnik po Biblii – część CLIX

Poezja (cd.)

Biskup Lowth, który w swoich wykładach 1741 r. pierwszy wprowadził termin „paralelizm” na określenie tego stylu poetyckiego, wykazał, że ta struktura, której podstawą jest znaczenie, może być przekładana na język prozy nie ponosząc przy tym większego uszczerbku, w odróżnieniu od poezji, która opiera się na skomplikowanym metrum czy na specjalnym słownictwie. Oczywiście, w Starym Testamencie znajdują się także wiersze, w których mają zastosowanie takie formy stylistyczne, jak asonans, rytm, refren, gra słów i akrostych, ale są to przypadki rzadsze. Istotnym celem tej poezji jest proste przekazanie ważnych spraw ludziom wszystkich stanów. Ma ona więc charakter spontaniczny i jest w znacznej mierze pozbawiona sztucznego języka. Z tego względu poezja w Starym Testamencie często nie jest wydzielona  w osobnych księgach poetyckich, ale pojawia się w różnych kontekstach w momentach szczególnie ważnych. Cytowane wyżej przykłady (zob. I część) pochodzą z ksiąg, które możemy nazwać historycznymi (ale Żydzi nazywali je „Prorokami wcześniejszymi” i „Prawem”), i z księgi jednego z proroków. W istocie rzeczy prawie wszystkie wypowiedzi prorockie maja podobną formę i słusznie przedstawiane są  w najnowszych przekładach Biblii w układzie wierszowym. Są jednak w Starym Testamencie trzy księgi, które pod względem rytmicznym są opracowane z większą starannością niż inne i które miały być księgami o charakterze wybitnie poetyckim. Są to księgi: Hioba, Psalmów i Przysłów. Według nas bardziej poetycka niż Księga Przysłów byłaby Pieśń nad Pieśniami, której czysty liryzm dostarcza przykładu poezji hebrajskiej, godnego umieszczenia obok pełnej elokwencji Księgi Hioba i nadających się do śpiewania wersetów psalmów. Na temat Księgi Hioba będzie mowa w rozdziale o literaturze mądrościowej, ale z punktu widzenia czysto poetyckiego została ona uznana za arcydzieło literatury światowej ze względu na bogactwo, wymowę języka i głębię myśli. W Psalmach poezja spełnia rolę „drogi prowadzącej do bram nieba” w kulcie i w nauczaniu, środka dostarczającego natchnionych słów na użytek publicznych uroczystości i wielkich wydarzeń w życiu króla, jak również na użytek jednostek, które chcą wyznać swoje grzechy, prosić o uzdrowienie, albo też radować się z powodu otrzymanych dobrodziejstw czy objawień. Pieśń nad Pieśniami natomiast prawie wcale nie wspomina imienia Boga, ale w ekstatycznym uniesieniu odpowiada na Jego stworzenie i na to, co jest koroną i chwałą tego stworzenia, dar miłości między mężczyzną i kobietą. Jej obecność w Biblii jest najwdzięczniejszym znakiem, że świata Bożego nie powinno się dzielić na świecki i sakralny i że świętość nie może być obojętna na piękno.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)

 

aktualizowano: 2018-06-09 21:47
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone