Ogłoszenia

Dziś przeżywamy Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, a od czwartku rozpoczynamy Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. W tym roku będziemy go przeżywać pod hasłem: „Prawica Twoja wsławiła się mocą” (Wj 15,6).
Program Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Szczecinie znajdziemy w gablocie.

czytaj więcej »

Przewodnik po Biblii

aktualizowano: 2017-12-16 23:17 Odsłon: 23

Przewodnik po Biblii - część CXLIV

Odróżnić proroków  fałszywych od prawdziwych

2 Krn 17 Jozafat, król z którym trzeba się liczyć

Zob. też 1 Krl 15, 24; 22, 1-50.

Jozafat organizuje silną armię i umacnia obronność kraju. Wydaje dyspozycje, żeby nauczać ludzi Prawa; cieszy się poważaniem narodów ościennych.

Arabowie (11):  dawniejsi koczownicy osiedlający się w Edomie i Moabie.

 w. 14: Dane są mocno zawyżone. Termin „tysiąc” jest raczej określeniem grupy niż wartością liczbową.

18 Sojusz z Achabem; bitwa o Ramot w Gileadzie

Powtórzenie relacji z 1 Krl 22.

Spowinowacił się z Achabem (1): Joram, syn Jozafata, poślubił Atalię, córkę Achaba. Związek ten nie tylko nie przyczynił się do ponownego zjednoczenia królestwa, ale w niedługim czasie postawił Judę na krawędzi przepaści (22, 10).

Prawdziwi i fałszywi prorocy (4nn.): nigdy nie było łatwo odróżnić jednych od drugich. Tutaj wobec bezkrytycznego optymizmu proroków, Jozafat podejrzewa, że mówią oni Achabowi to, co chce on usłyszeć. Aby odróżnić proroków fałszywych od prawdziwych, trzeba brać pod uwagę ich życie i ich posłannictwo, a nie metody jakimi się posługują (zob. Pwt 18, 17-22). Żaden prawdziwy prorok nie wypowiedział proroctwa, które się nie spełniło; żaden nie postępował niemoralnie, ani nie zachęcał do takiego postępowania, ani też nie odwodził ludzi od Boga i Jego Prawa.

19 Reforma systemu prawnego

Po bitwie o Ramot w Gileadzie Jozafat skupia się na sprawach wewnętrznych. Wyznacza sędziów cywilnych, wprowadza sądy lokalne i mieszany sąd apelacyjny w Jerozolimie.

Jehu (2): prawdopodobnie wnuk Jehu z 1 Krl 16, 1. Często w genealogiach powtarzają się te same imiona.

20 Wojna z Ammonem, Moabem i Edomem

Ufność Judy pokładana w Bogu jest w pełni wynagrodzona. Najeźdźcy pokłócili się między sobą, a ich bogate łupy dostały się w ręce Judy. Dobrą pamięć o rządach Jozafata mąci tylko jego alians z Izraelem.

Meunici (1): mieszkańcy jednego z regionów Edomu, w pobliżu góry Seir.

Morze (2): Morze Martwe.

w. 33: zgadza się to z 1 Krl 22, 43, ale jest sprzeczne z 17, 6 (zob. komentarz do 15, 17). Wyżyny (często, ale nie zawsze usytuowane na górach) były po prostu podwyższeniami, na których umieszczano przedmioty kultu. Same miejsca uważano za święte i dlatego tylko ich profanacja dokonana przez Jozjasza mogła odwieść ludzi od korzystania z nich jako sanktuariów.

Tarszisz (36): zob. komentarz do 9, 21.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997)

aktualizowano: 2017-12-16 23:17
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone