Ogłoszenia

Jarmark Jakubowy
20-22.07.2018
Rekolekcje przed odpustem 22 - 24.07.2018
Odpust ku czci św. Jakuba Ap 25.07 godz. 18.00

czytaj więcej »

Wielki Post

aktualizowano: 2018-03-11 00:00 Odsłon: 138

Świątynia Boga

„Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo” (J 2, 19)

III Niedziela Wielkiego Postu

Treścią Ewangelii III Niedzieli Wielkiego Postu jest oczyszczenie świątyni jerozolimskiej (J 2, 12-25).Wydarzenie, które synoptycy umieszczają pod koniec działalności Chrystusa, św. Jan stawia na początku swej Ewangelii, które zostanie zrozumiane dopiero na końcu.

Jezus z biczem ze sznurków wkracza do świątyni, aby oczyścić sprawowany w niej kult. Można powiedzieć, że Chrystus swoim zdeterminowanym działaniem wywraca do góry nogami ustalone normy i zwyczaje, wypędzając wszystkich handlarzy. On nie może być obojętny wobec zła, które wtargnęło do świątyni Pańskiej, czyniąc z niej jaskinię zbójców, targowisko, bazar!

Żydowska apokaliptyka znała obraz mesjasza przybywającego z biczem w ręku. Dlatego Żydzi, w odpowiedzi na czyny Jezusa, żądają od Niego znaku uwierzytelniającego Jego postepowanie.

Owszem. Otrzymają znak, ale go nie zrozumieją. Będzie to znak Jonasza : „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo” – odpowiedział Jezus. „Chrystus odnosi zburzenie świątyni do zabicia Go ze strony Żydów, deklarując swą moc oddania i odzyskania życia (por. 10, 18). Żydzi jednak traktują z ironią Jego roszczenie (w. 18-20). Ewangelista zauważa na koniec, że sanktuarium jest ciało Jezusa (w. 21). Uczniowie przypominając sobie te słowa, zrozumieją je po zmartwychwstaniu (O. S. Fausti, „Rozważaj i głoś Ewangelię”). Czytając ten fragment w perspektywie paschalnej zauważamy, że Jezus nie tylko oczyszcza świątynię, ale wręcz ją znosi, ustanawiając nową: „Przez Baranka Bożego kult został oczyszczony, w miejsce rytualnych ofiar następuje kult „rozumny” i miły Bogu (por. Rz 12, 1nn), kult Słowa, które stało się ciałem, kult w Duchu i prawdzie Syna. On jako świątynia zostanie zniszczony przez grzech świata. Boskim znakiem, jaki da dla uwierzytelnienia swego dzieła będzie zmartwychwstanie, które zalegalizuje Jezusa jako nowe definitywne sanktuarium (O. S. Fausti, „Rozważaj i głoś Ewangelię”). A zatem Chrystus jest nową świątynią: Jego ciało zabite i zmartwychwstałe, gdzie adoruje się Ojca w Duchu i prawdzie (4, 24), a takich to czcicieli chce mieć Ojciec (4, 23). Natomiast w 1 Kor św. Paweł przypomina, że wszyscy ochrzczeni stanowimy świątynię Boga, i że Duch Boży mieszka w nas (1 Kor 3, 16). Przez grzech staliśmy się „jaskinią zbójców”. Dopiero ofiara krzyżowa Jezusa skutecznie nas oczyściła, a w sakramencie chrztu św. zostaliśmy konsekrowani, stając się świętym mieszkaniem Boga. Do nas należy strzec tej świątyni, strzec jej świętości, czyli świętości swego ciała, gdyż za wielką cenę zostaliśmy nabyci (1 Kor 6, 20).

Zwróćmy uwagę na pierwsze czytanie z Wj 20, 1-17. Kościół na naszej drodze nawrócenia i pokuty stawia nam przed oczy dekalog, który stanowi fundament życia chrześcijańskiego. To z niego trzeba uczynić mur spiżowy wokół swojej świątyni, aby złe moce nas nie przemogły.

Marek Stankiewicz   

aktualizowano: 2018-03-11 00:00
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone