Ogłoszenia

Dziś przeżywamy Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy, a od czwartku rozpoczynamy Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. W tym roku będziemy go przeżywać pod hasłem: „Prawica Twoja wsławiła się mocą” (Wj 15,6).
Program Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Szczecinie znajdziemy w gablocie.

czytaj więcej »

Sakramenty

aktualizowano: 2014-10-19 18:32 Odsłon: 1667

Chrzestni i świadek bierzmowania według obowiązującego prawa

Chrzestni i świadek bierzmowania
według obowiązującego prawa

ks. kan. dr Zbigniew Jaworski

  1. Chrzestni

Już od pierwszych wieków chrześcijaństwa przyjmujący chrzest zarówno dorośli, jak i dzieci winni mieć chrzestnych wybranych ze wspólnoty wierzących (OBP 1973; OCHD 1977). Do funkcji chrzestnych należy wspieranie rodziców naturalnych ochrzczonego na drodze wtajemniczenia chrześcijańskiego oraz w dziele wychowania, zgodnie z zasadami wiary chrześcijańskiej.

Przyjmujący chrzest powinien mieć, o ile to możliwe, (quantum fieri potest) chrzestnego (por. kan. 872 KPK). Chociaż prawodawca domaga się wyboru jednego chrzestnego i to pod warunkiem, o ile to możliwe, to uwzględniając uświęconą tradycję oraz liczne i poważne zadania wolno znosić, iż należy wybrać ojca chrzestnego i matkę chrzestną, co potwierdzają wskazania zawarte w księgach liturgicznych. Z zapisy (kan. 873 KPK, unus et una) nie wynika możliwość, aby chrzestnymi mogli być dwaj mężczyźni lub dwie kobiety. Prawosławni zgodnie z (DOEC 1993, nr 98) mogą być chrzestnymi, a inni niekatolicy wyłącznie świadkami chrztu, obok chrzestnego katolika.

Do godności chrzestnego lub chrzestnej może być dopuszczony ten, kto (kan. 874 KPK):

  1. został wyznaczony przez rodziców, ich urzędowych zastępców, proboszcza, szafarza chrztu lub przyjmującego chrzest, przy chrzcie dorosłych – posiada wymagane kwalifikacje i wolę pełnienia tego zadania;

  2. ukończył szesnaście lat, w drodze wyjątku: biskup, proboszcz lub szafarz, kierując się słuszną racją, może dopuścić wcześniej;

  3. przyjął sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, bierzmowanie, Eucharystia), prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji jaką ma pełnić. Nie mogą być chrzestnymi, żyjący w związku niesakramentalnym oraz młodzież nie uczestnicząca w katechizacji (SCHDZ 1975, nr 5);

  4. nie jest w karach kościelnych;

  5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

     

  1. Świadek bierzmowania

Prawodawca wymaga, jeśli to możliwe aby bierzmowanemu towarzyszył świadek (patrinus), a nie tylko (testis), by w razie potrzeby zaświadczyć o przyjęciu bierzmowania. Ten sam rzeczownik patrinus został użyty przy chrzestnym. Świadek bierzmowania ma się zatroszczyć, aby bierzmowany postępował, jak prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki wynikające z bierzmowania (wiarę mężnie wyznawać, bronić jej i według niej żyć). Świadkowie , kandydaci do bierzmowania i rodzice winni duchowo przygotować się do celebracji sakramentu bierzmowania przez udział w dniu skupienia połączonym z sakramentem pokuty i pojednania.

Świadek bierzmowania musi odpowiadać analogicznym warunkom określonym w (ka. 874 KPK), jak chrzestny (kan. 893 KPK).

Wypada, aby funkcję świadka podjęło któreś z chrzestnych. Tę myśl zawiera (IDSB nr 6), ale też sugeruje, aby świadków dobierać według płci kandydatów. Może być też osobny świadek, spełniający warunki oraz w razie braku odpowiedniego świadka, któreś z rodziców może przedstawić swoje potomstwo do bierzmowania (por. J. Krzywda, Komentarz do KPK, Poznań 2011, s. 58-62.79-81).

---------------------------------------------
Z. Jaworski, Zeszyt Duszpasterski dla Rodziny, 3 (2013), s. 26-27.

aktualizowano: 2014-10-19 18:32
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone