Przewodnik po Biblii – część CCCXCI

3 Jezus Chrystus większy niż Mojżesz

Dzięki Mojżeszowi Izrael stał się narodem. Mojżesz wyprowadził Izraelitów z niewoli w Egipcie i prowadził ich przez pustynię. Nadał im Prawo Boże i formy oddawania czci. Żadnego człowieka nie czcili bardziej niż jego, i słusznie. Ale Mojżesz zawsze pozostawał sługą Boga, podczas gdy Jezus jest Synem Boga. Adresaci listu znajdują się w sytuacji bardzo podobnej do tej, w jakiej znajdowali się Izraelici w czasach Wyjścia. I jedni, i drudzy widzieli Boga działającego w cudowny sposób. Ale mimo to Izraelici buntowali się przeciw Bogu na pustyni i nie weszli do Ziemi Obiecanej (11). To samo może spotkać nas, jeżeli odwrócimy się od Boga.

W. 8: zob. Wj 17, 1-7; Lb 20, 1-13.

4, 1-13 Odpoczynek Boga

Przenośnia staje się bardziej zrozumiała. „Odpoczynek”, o którym mówi Bóg, był czymś więcej niż ustabilizowanie i bezpieczne życie w Ziemi Obiecanej. Za pośrednictwem psalmisty (Ps 95), setki lat po Jozuem, Bóg nadal zaprasza lud, żeby wszedł do Jego odpoczynku. Istnieje duchowy odpowiednik Ziemi Obiecanej, do którego kartą wstępu jest wiara. Wchodzimy do wiecznego odpoczynku Boga, do Jego pokoju, kiedy pokładamy w nim zaufanie i wierzymy Jego Słowu (3). Zbawienie jest Jego darem, a nie zapłatą za naszą ciężką pracę (10). I na nic się zdadzą próby oszukania Boga.

4, 14-5, 10 Jezus naszym arcykapłanem

Aaron (5, 4) był pierwszym arcykapłanem Izraela wyznaczonym przez Boga. Był on pośrednikiem miedzy świętym Bogiem a grzesznym ludem, tym, który reprezentował jedną stronę wobec drugiej.

Religia żydowska – system, do którego owi judeochrześcijanie byli skłonni wrócić – miała jeszcze swojego arcykapłana. Ale w Chrystusie mamy arcykapłana, który oprócz tego, że spełnia wszystkie konieczne wymagania, nie musi pokutować za swoje grzechy. Jest arcykapłanem doskonałym, powołanym przez Boga jako wieczny pośrednik.

Melchizedek (5, 6. 10): król-kapłan z Szalem, któremu Abraham dał dziesiątą część dóbr zabranych królom (Rdz 14, 18-20). Rozdział 7 rozwija myśl tych wersetów.

5, 8: nie chodzi o to, że nauczył się posłuszeństwa, lecz że poznał cenę i znaczenie takiego posłusz eństwa, tzn. cierpienie.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)