Ogłoszenia

Nabożeństwo czerwcowe: niedziela, godz. 17.30, poniedziałek-sobota, godz. 18.30

Liturgia Kościoła:
   czwartek (28 VI) – wspomnienie św. Ireneusza bp m
   piątek (29 VI) – uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła, dzień imienin ks. Pawła Gulickiego oraz ks. dr Pawła Płaczka pamiętajmy w naszych modlitwach o solenizantach. Na Mszę św. zapraszamy na godz. 18.00
   niedziela (01 VII) –  Św. Ottona bp

 

czytaj więcej »

Wielki Post

aktualizowano: 2017-04-15 22:26 Odsłon: 380

Od zdrady Judasza do krzyżowej śmierci naszego Pana, Jezusa Chrystusa

Niedziela Palmowa czyli Męki Pańskiej

„Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy” (Mt 27,33).
„A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i oddał ducha” (Mt 27, 50).

Dzisiejsza niedziela, zwana Niedzielą Palmową czyli Męki Pańskiej, rozpoczyna w Kościele Wielki Tydzień. Najpierw czytana jest Ewangelia opowiadająca o triumfalnym wjeździe Chrystusa do Jerozolimy, który przybywa, aby dokonać tutaj swego misterium paschalnego (Mt 21, 1-11). Jezus jest witany w sposób niezwykle podniosły i entuzjastyczny. Przychodzi do swojej własności: „Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy (w. 5). Witający skandują: „Hosanna Synowi Dawida” (w.9).  Trzeba zwrócić uwagę na hebrajskie słowo „hosanna”. Zanim stało się ono aklamacją znaczyło pierwotnie „wybaw więc”. W świetle tej uwagi okrzyki wznoszone przez ludzi witających Jezusa można odczytać jako prośbę o wybawienie, o zbawienie. Chrystus przybywa do Jerozolimy jako sługa Pański, aby wybawić swój lud z niewoli grzechu. Mimo ogromnego entuzjazmu i wiwatujących na Jego cześć tłumów, wie co Go spotka w tym mieście. To tutaj, w mieście które zabija proroków (Łk 13, 34), Jezus Chrystus, Syn Boży, zgodnie z Pismem zostanie zabity za grzechy ludzkości. Dziś w liturgii słowa czytamy opis Męki Pańskiej według św. Mateusza (Mt 26, 14 – 27, 66).

Pierwszy akt tego misterium odkupienia, to zdrada Judasza, jednego z Dwunastu, który nie wytrwał do końca w wierności Panu i zgodził się wydać swego Mistrza za trzydzieści srebrników, co stanowiło równowartość zapłaty za niewolnika. Zanim jednak zapadła noc, w której Judasz się pogrążył (J 13, 30), Jezus razem z Apostołami spożył ostatnią przed śmiercią wieczerzę, ustanawiając Kapłaństwo i Eucharystię.

Podczas tej wieczerzy Chrystus w sposób mistyczny, uprzedzając wydarzenie na Golgocie, wydał się w nasze ręce, stając się dla nas Chlebem Żywym. Po wieczerzy ma miejsce konanie i pojmanie w Getsemani. To właśnie tam, w rozmowie z prześladowcami, Jezus, świadomy dzieła jakie ma do wykonania stwierdził: „Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków (Mt. 26, 56). Kolejny akt tej tajemnicy, która wypełnia się w Jezusie Chrystusie, to sąd przed Sanhedrynem. Jezus objawiający prawdę o sobie, Synu Bożym posłanym przez Ojca, zostaje uznany za bluźniercę i skazany na śmierć (Mt 26, 66). Potem proces przed Piłatem, skazanie na ubiczowanie, ukrzyżowanie i męczeńska śmierć na Golgocie. W Jezusie z Nazaretu dokonało się to wszystko, co Bóg zapowiedział w Starym Testamencie o swoim Słudze. Chrystus, umiłowany Ojca Syn, jako Baranek Boży wziął na swoje ramiona grzech świata i unicestwił go na drzewie krzyża, spalając go w ogniu Bożej miłości. Uniżył się przyjmując ludzką naturę i we wszystkim posłuszny Ojcu, oddał swoje życie w ofierze ekspiacyjnej na drzewie krzyża, dokonując naszego odkupienia.

Jak bardzo przejmująca w swej wymowie jest czwarta pieśń Sługi Pańskiego, o którym pisze prorok Izajasz (Iz 52, 13 – 53, 13). Zdruzgotany za nasze winy, wyszydzony, poniżony, opluwany, wzgardzony, odepchnięty przez ludzi, stał się ofiarą miłą Bogu. W Nim przechodzimy ze śmierci do życia. Tylko Bóg, który jest miłością, mógł tego dokonać: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16).

Jezus Chrystus manifestując z krzyża moc Bożej miłości, wzywa do pójścia za Nim, aby tak jak On, przez uniżenie i pokorę wejść do chwały Ojca (Mt 16, 24).

„Króla wznoszą się znamiona, tajemnica krzyża błyska.
Na nim życie śmiercią kona, lecz z tej śmierci życie tryska”
(z pieśni wielkopostnej)

Marek Stankiewicz

aktualizowano: 2017-04-15 22:26
Wszystkich rekordów:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM w Szczecinie
ul. Kolorowych Domów 2, 70-781 Szczecin, tel. , fax.
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone