Jezus widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swoich uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest  królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Jezus kontynuuje swoją misję. Ma świadomość, że religijni przywódcy narodu wybranego nie wypełniają swoich obowiązków zgodnie z wolą Boga. Ludzie, którzy idą za Chrystusem są jak owce nie mające pasterza: porzuceni, znękani i głodni duchowego pokarmu. Jezus lituje się nad nimi i zwraca się do uczniów, aby prosili Pana żniwa o robotników, o pasterzy według serca Bożego. Wybiegając w przyszłość, swoim miłosiernym sercem ogarnia całego Izraela i całą ludzkość. Posyła Dwunastu do owiec, które poginęły z domu Izraela, udzielając im władzy nad demonami i leczenia wszystkich chorób i słabości. Mają czynić dokładnie to samo, co Jezus. Ich misja ma być przedłużeniem Jego misji. „Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie!” – mówi Pan. Zostali posłani do ludzi, aby przez ich posługę grzesznicy mogli powrócić do Boga. Taka jest wola Boga i taka jest misja Kościoła: Aby wszyscy ludzie zostali zbawieni. I kapłan, i osoba zakonna, i każdy ochrzczony – wszyscy stanowiący Kościół Chrystusowy są posłani, aby głosić Dobra Nowinę i swoim życiem dawać świadectwo życia ewangelicznego. Każdy według obowiązków swego stanu, w posłuszeństwie wiary i zaufaniu Panu jest powołany i posłany, aby czynić miłosierdzie wobec braci i sióstr. Obowiązki, do których wzywa Jezus, wypływają z sakramentu chrztu świętego i przynależą do tożsamości robotnika, który pracuje w winnicy Pańskiej. Jesteś ochrzczony, jesteś posłany i jesteś odpowiedzialny za Kościół i zbawienie swoje i innych ludzi.

Marek Stankiewicz