Nazajutrz Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł:

-Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi.

 Jan dał takie świadectwo:

-Ujrzałem Ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie; „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.

Do zgromadzonych nad Jordanem tłumów Jan powiedział o Jezusie: „Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała” (w. 26 i 27). I nazajutrz wskazuje na Tego, który stoi w tłumie jeszcze nierozpoznany, i mówi: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (w. 29).  Nazywając Jezusa  Barankiem Bożym, nawiązuje Jan do odkupieńczej ofiary Chrystusa, którego cierpienia prorok Izajasz porównał do ofiary baranka paschalnego ( Iz 53, 7). Tak jak podczas pierwszej Paschy, krew zabitego baranka ocaliła pierworodnych Izraelitów w Egipcie, tak Jezus prawdziwy Baranek Paschalny, przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie zgładzi grzechy ludzi i ocali przed potępieniem. Ukazana zostaje tutaj misja Chrystusa, Syna Bożego, którego Ojciec posyła w mocy Ducha Świętego, aby świat odkupił.

Jan mówi też, że po to przyszedł chrzcić wodą, aby Jezus objawił się przed Izraelem. To Bóg wybrał czas, miejsce i sposób ukazania się Jego Syna przed Izraelem. Obietnice Boga dane Żydom właśnie teraz się wypełniają. Już nastała pełnia czasu. Przez świadectwo Jana Ojciec objawia prawdę o swoim Synu Umiłowanym, którego posyła na świat jako Odkupiciela i Zbawcę. Z woli Ojca Syn Jednorodzony stał się Barankiem, przez którego Krew wylaną na krzyżu, niebo zostało szeroko otwarte dla grzeszników.

Jan, który staje dziś przed nami jako świadek Prawdy która nas wyzwala ogłasza, że świadectwo jakie daje o Jezusie - Baranku Bożym, pochodzi od Boga! To nie on, tylko sam Bóg zaświadcza o Jezusie. Jan jest tylko głosem wołającego na pustyni i mówi to, co usłyszał od Boga. Jemu objawił On prawdę o swoim Synu, dzięki czemu Jan rozpoznał Chrystusa stojącego wśród tłumu, aby przez jego świadectwo Baranek Boży został przyjęty przez wiarę do ludzkich serc, aby zbawienie stał się udziałem wszystkich ludzi.

Taka jest Ewangelia, dobra nowina o Jezusie Chrystusie, Baranku Bożym, który gładzi grzech świata. Czy wierzę w Ewangelię? Czy w moim sercu jest miejsce dla Jezusa, Baranka Bożego?

Marek Stankiewicz