Tymczasem Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów  z zapytaniem: ‘’Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?’’ Jezus im odpowiedział: ‘’Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie’’. Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: ‘’Coście wyszli obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mojego wysłańca przed Tobą, aby przygotował ci drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on’’.

Herod Antypas zamknął Jana Chrzciciela w więzieniu z powodu Herodiady, żony brata swego Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem napominał Heroda: ‘’Nie wolno ci mieć żony twego brata’’ (Mk 6, 17-18). Docierają jednak do Jana wiadomości o Jezusie, którego Bóg mu objawił jako Mesjasza, Syna swego (zob. J1, 32-34). Czyny Jezusa i Jego nauka, którą głosi budzą w sercu Jana zaniepokojenie. Co prawda Jan nie ma wątpliwości w sensie absolutnym co do Jezusa, ale jest zaskoczony i zdziwiony słysząc, w jaki sposób Chrystus urzeczywistnia obraz Mesjasza, tak różny od oczekiwanego przez Jana (zob. Mt3, 10-12). Był on przekonany, że Mesjasz przyjdzie jako surowy sędzia i dokona radykalnego oczyszczenia splugawionej przez grzech ziemi. Tymczasem Ten, o którym słyszy takie rzeczy „trzciny zgniecionej nie złamie, ani knotka tlejącego się nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi” (Mt12, 20). Dlatego posyła swoich uczniów, aby z ust samego Jezusa usłyszeć prawdę i otrzymać potwierdzenie, że On jest Tym, który miał przyjść. Prawe sumienie Jana domaga się prawdy. Jezus dając świadectwo wobec uczniów Jana mówi o cudach i cytuje proroctwa Izajasza (Iz 26, 19; 29, 18; 35, 5-6; 61, 1). Chce w ten sposób powiedzieć uczniom Jana, że słowo Boże, które Izajasz głosił przed wiekami, teraz się wypełnia. Dzieła Jezusa rzeczywiście zapoczątkowały erę mesjańską, a On jest tym, który miał przyjść i działa, ale nie przemocą i karaniem, ale zbawieniem. I kończy Chrystus swoje świadectwo: A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie (w. 6).

Szczęśliwy kto nie zwątpi, kto uwierzy w Niego, kto Go przyjmie przychodzącego tu i teraz w Jego świętym człowieczeństwie. Przyjdź Panie Jezu! Amen.

Marek Stankiewicz