10, 19-39 Nie ma powrotu

Droga jest otwarta i, jeżeli chcemy, mamy bezpośredni dostęp do Boga. Śmierć Chrystusa dała nam taką możliwość (19-22). Jeżeli odrzucamy tę ofiarę, nie mamy innej i narażamy się nad sąd Boży. Jesteśmy wobec Boga odpowiedzialni a nasze czyny (26-31). Życie chrześcijańskie nie jest łatwe (32nn.) Wymaga odwagi i wytrwałości, ale godne jest zapłacenia każdej ceny. Jeżeli zawrócimy, zginiemy, i to na wieczność. Jeżeli wytrwamy i nie przestaniemy wierzyć, Bóg obdarzy nas wszystkim, co nam obiecał.

11 Wiara

Wiara, o której tutaj mówimy – kontynuacja w 10, 38-39 – nie jest wiarą człowieka stawiającego pierwsze niepewne kroki w kierunku Boga. Jest to stała postawa ufnego zdania się na Słowo Boże. Mieć wiarę to znaczy mieć pewność rzeczy przyszłych, niewidzialnych rzeczywistości (1), a nie pewność tego, co tu i teraz, rzeczy dotykalnych. Stary Testament obfituje w przykłady ludzi mających taką właśnie wiarę, którzy żyli i umierali zgodnie z nią. Bóg przedstawił nam ich obraz, jest z nich dumny i dumny z tego, że jest ich Bogiem (16). Oni wszyscy patrzyli w przyszłość, kiedy Bóg spełni swoje obietnice, ale żaden z nich nie doczekał tego (13). Bóg chciał bowiem przyłączyć do nich także nas, aby zbawić i udoskonalić przez Chrystusa każdego, kto należy do Jego narodu (39-40).

Abel okazał swoją wiarę i został zabity (Rdz4). Henoch miał wiarę i przeżył (Rdz5, 21-24). Wiara Noego uratowała jego całą rodzinę (Rdz 6-8). Przez wiarę Abraham porzucił swoje ustabilizowane życie w ojczyźnie (Rdz12, 1-7) i stał się obcym i uchodźcą. Z wiary gotów był złożyć w ofierze swojego jedynego syna, wierząc, że Bóg przywróci go do życia (Rdz22). Izaak, Jakub i Józef kolejno okazywali swoją wiarę w obietnice Boga (Rdz27; 48; 50, 24-25). Wiara przezwycięża strach (23) i skłoniła Mojżesza do opuszczenia dworu i przyłączenia się do narodu niewolników (Wj2; 12; 14). Jerycho zostało zdobyte dzięki wierze, a nie większej sile militarnej (Joz 2 i 6). I tak dalej poprzez sędziów: Gedeona (Sdz6-7); Baraka (Sdz4); Samsona (Sdz15-16); Jeftego (Sdz11-12); poprzez króla Dawida i proroków. Wiara Daniela uchroniła go przed lwami (33; Dn 6). Eliasz i Elizeusz ożywiali martwych (35; 1Krl 17; 2Krl 4). Odpowiadając na wiarę, Bóg udzielił ludziom niezwykłych zwycięstw, ale nie na zawsze. W równej mierze dawali świadectwo wiary ci, których spotykały więzienie, tortury i śmierć. Jeremiasz Był biczowany i więziony (36; Jr 38); Izajasz miał być przecięty piłą (37); Zachariasza ukamienowano (37; 2 Krn 24). Tę listę można by kontynuować.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)