2, 1-13 Różnice społeczne

Mamy naturalną skłonność do pochlebiana swoim zwierzchnikom i pogardzania tymi, którzy stoją od nas niżej w hierarchii społecznej. Ale chrześcijanin nie powinien uznawać tych różnic. Musimy wszystkich traktować z jednakowym szacunkiem, bez względu na status, intelektualne zdolności, rasę czy kolor. Jeżeli postępujemy inaczej, łamiemy jedno z największych przykazań Bożych (8; Mk 12, 28-31).

Prawo wolności (12): prawo Chrystusa, które przyniosło nam przebaczenie i uwolniło od grzechu, do czego Prawo Mojżesza nie było zdolne.

2, 14-26 Wiara i uczynki

Wiara, która poprzestaje na słowach, w ogóle nie jest wiarą. Nawet Szatan wierzy w Boga w ten sposób, ale to nie uratuje go przed sądem Bożym. Tylko działanie według wiary może ją poświadczyć i potwierdzić jej rozwój. Bóg uznał Abrahama (Rdz 15, 1-6; 22) i Rachab (Joz 2) nie dlatego, że powiedzieli iż wierzą w Niego, ale ponieważ udowodnili to swoimi czynami. Jest to dobry sprawdzian.

w. 24: Słowa te wydają się sprzeczne ze słowami Pawła (Rz 4) tylko wtedy, kiedy rozważa się je niezależnie od kontekstu. Jakub mówi o różnicy między prawdziwą wiarą a samymi słowami, a nie twierdzi, że sami możemy zasłużyć na zbawienie.

3, 1-12 Ambicje nauczycielskie i panowanie nad językiem

Ten, kto chce być w Kościele nauczycielem, musi najpierw nauczyć się panować nad swoim językiem. Niewłaściwe słowo wypowiedziane publicznie może wywołać poważne reperkusje. Jakub wcale nie przesadza w swoim opisie. Słowa mogą mieć fatalne konsekwencje, łamiąc charaktery, zrywając wzajemne związki, niszcząc pracę wielu lat. Jedna lekkomyślna, jadowita, podżegająca uwaga może rozpętać siły, których nie da się już zatrzymać. Wypowiedzianych słów nie można już wycofać. Jeżeli nauczymy się panować nad językiem, będziemy mieli władzę nad całą osobą.

„Krąg życia” (6): cała nasza egzystencja.

3, 13-18 Prawdziwa mądrość

Mądrość chrześcijańska jest inna niż świecka: mędrzec w porządku świeckim jest pełen egoistycznej ambicji, skłonny do robienia kariery, domagający się własnych praw. Mędrzec podobający się Bogu odrzuca egoizm i okazuje bezinteresowną troskę o innych. Ten rodzaj mądrości przejawia się w charakterze i postawie człowieka, a nie tylko w jego intelektualnych zdolnościach.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)