1 Wstęp: Janowa wizja Chrystusa

Księga jest „objawieniem Jezusa Chrystusa” w więcej niż jednym sensie (1). Jezus jest jej źródłem i tematem. Unosi kurtynę przyszłych wydarzeń przed Janem, aby je poznał. Nie ma tu żadnych spekulacji, ale pewność co do rzeczy, które „wkrótce” się wydarzą. Wizja Chrystusa jest przeznaczona dla współczesnych Jana – siedmiu Kościołów w rzymskiej prowincji Azji (dziś zachodnia Turcja) – i dla chrześcijan wszystkich czasów. Nigdy żadna grupa chrześcijan nie jest samotna ani opuszczona. Jezus jest obecny pośród swojego ludu (12-13. 20). Chrystus żyje w całej swej potędze i chwale, jest Panem życia i śmierci, i ludzkiego przeznaczenia.

Niebawem (1): nie znamy Bożej skali czasu, a prorocy skłonni byli skracać perspektywę przyszłości. Słowo to przypomina nam, że mamy być gotowi.

Odczytuje (3): w czasach Jana Pisma czytano na głos.

Siedem Kościołów (4. 11): Jan często posługuje się liczbą siedem (siedem pieczęci, siedem trąb, siedem czasz itd.) przeważnie w znaczeniu całości, doskonałości. W tym przypadku ta liczba ma także znaczenie dosłowne. Spośród siedmiu Kościołów tylko Efez jest dobrze znany (Dz 19). Dz 16, 14 wymieniają Tiatyrę jako rodzinne miasto Lidii. Kościół w Laodycei wspomniany jest w Kol 4, 15-16.

O innych nie ma gdzie indziej wzmianki w Nowym Testamencie.

Alfa i Omego (8): pierwsza i ostatnia litera alfabetu greckiego.

Patmos (9): mała grecka wyspa, w pobliżu zachodniego wybrzeża Turcji.

Dzień Pański (10): zwykle rozumiany jako niedziela.

Miecz (16): zob. Hbr 4, 12. Słowa Jezusa są obosieczne, mogą człowieka uwolnić lub osądzić.

Aniołowie (20): jedni widzą tu aluzję do przewodników duchowych, inni do aniołów stróżów, jeszcze inni do specyficznego ducha każdego z Kościołów. W dalszej części Apokalipsy aniołowie są zawsze bytami niebiańskimi.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)