10-11, 13 Interludium; mała książeczka i dwaj świadkowie

Między szóstą a siódmą trąbą jest przerwa, jak między szóstą a siódmą pieczęcią. Bóg odwleka swój ostateczny sąd, ale nie na zawsze (6-7). Potężny anioł przynosi Janowi orędzie dla świata, orędzie „słodkie”, dla niego jako chrześcijanina (9; zob. Jr 15, 16; Ez 3, 1-3), ale gorzkie dla tych, którzy odrzucają Boga. To orędzie nie sprawia mu więc radości.

Rozdział 11 jest trudny. Jan czerpie swoje symbole z Ez 40-41 (odmierzanie świątyni) i Za 4 (drzewa oliwne). Pomiary oznaczają, że Bóg ochrania swój lud i troszczy się o niego. Dwa drzewa oliwne reprezentują Kościół, wierny aż do śmierci. (Prawo Starego Testamentu wymagało poświadczenia danego faktu przez co najmniej dwóch świadków, Pwt 19, 15). Walczą z nimi siły szatańskiej bestii, która ma moc zabijania i okrywania hańbą, ale nie może ich zniszczyć ani przeszkodzić ich zwycięstwu.

10, 4: Jan otrzymuje rozkaz dotyczący tego, co pisze; nie wszystko co widzi, przeznaczone jest do publicznej wiadomości.

Czterdzieści dwa miesiące (11, 2): tzn. 1260 dni (3) i „czas (1 rok) i czasy (2 lata), i połowę czasu (6 miesięcy)” (12, 14). Być może odpowiada to czasowi trwania rządów Antiocha Epifanesa w Jerozolimie albo 42 postojom Izraelitów na pustyni. Zresztą dokładny czas trwania próby jest mniej ważny niż fakt, że Bóg ograniczył ją w czasie.

Sodoma i Egipt (11, 8): symbole zła i ucisku. Ostatnia część zdania sugeruje Jerozolimę, ale jest bardziej prawdopodobne, że „wielkie miasto”, tutaj i w dalszej części księgi, oznacza zbuntowaną ludzkość.

11, 14-19 Trąba siódma  

Trąba siódma ogłasza koniec. Jezus króluje, świat jest Jego królestwem. Chwała Bogu! Arka, kiedyś przechowywana w najświętszej i niedostępnej części świątyni, jest teraz widoczna dla wszystkich (19). Droga do obecności Boga jest szeroko otwarta.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)