5-8,1 Siedem pieczęci

5 Zapieczętowana księga

W tym miejscu Jan zaczyna widzieć przyszłe wydarzenia (4, 1). Księga zawiera przeznaczenie świata objawione Janowi w serii obrazów (6, 1-8, 1). Tylko Chrystus ma prawo urzeczywistnić to przeznaczenie, i to nie z racji swojej władzy (Lew), ale z racji swej ofiarniczej śmierci (zabity Baranek).

Rozdział 4 mówi o Bogu-Stwórcy, ten zaś o Bogu Zbawicielu. W obu przypadkach odpowiedź polega na powszechnej adoracji i oddaniu czci (4, 8-11); 5, 8-14; zob. Flp 2, 8-11.

Siedem rogów (siedmioro oczu) (6): tzn. wszechmocny, wszechwidzący.

6 Złamanie pieczęci

Złamanie pieczęci powoduje serię katastrof. W ślad za zwycięstwem (2) postępują rzezie, głód i zarazy (4-8), klasyczne kary Boże tak często przepowiadane przez proroków (obraz jeźdźca wywodzi się z Za 1, 8). Ale bez względu na wydarzenia Bóg panuje nad sytuacją. Jego miłość i opieka nad Jego ludem nigdy nie ustają (9-11). Wersety 12-17 opisują kataklizmy zapowiadające wielki dzień sądu Bożego.

W języku apokaliptycznym Jan przedstawia rozpad uporządkowanego i stabilnego świata, jaki znamy.

Zob. też Mt 24, 29; Jl 2; So 1.

w. 2: Nie chodzi o tę samą postać co w 19, 11.

w. 6: Koszt utrzymania jest tak wysoki, że przeciętni ludzie muszą oddawać cały swój zarobek dzienny na chleb.

7-8, 1 Lud Boży; pieczęć siódma

Cztery wiatry mogą odpowiadać czterem jeźdźcom z rozdziału 6 (zob. Za 6, 5). Jeżeli tak, to Jan widzi, jak siły zniszczenia powstrzymują się od działania na czas potrzebny Bogu do opieczętowania wszystkich, którzy do Niego należą. Nikt nie obiecywał chrześcijanom spokojnego życia na ziemi. Dopiero poprzez pełne trudu życie w świecie dojdą do wiecznie pogodnego życia w niebie (14-17). Uroczyste milczenie następuje po otwarciu ostatniej pieczęci: nadchodzą czasy ostateczne.

Potem (1.9): chodzi o nową wizję, a nie o chronologiczne następstwo wobec wydarzeń rozdz. 6.

144 000 (4): liczba często dyskutowana, ale najlepsza jest chyba interpretacja symboliczna: całkowita liczba  ludu Bożego (12 x 12 x 1000) identyczna z „wielkim tłumem” (9). Izrael oznaczałby nie naród, ale lud Boży: wierzących Starego i Nowego Testamentu.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)