5, 11-6, 20 Ostrzeżenie i zachęta

Autor przerywa na chwilę swój wywód, aby powiedzieć swoim adresatom bez ogródek, że zatrzymali się na samym początku chrześcijaństwa (5, 11-6, 3) i że brak postępów jest nie tylko niepokojący, ale jest także symptomem czegoś poważniejszego: grozi mianowicie odrzucenie wiary w ogóle. Sytuacja wymaga zastosowania środków radykalnych. Jeżeli pomimo całej chrześcijańskiej wiedzy i doświadczenia świadomie odrzucają Chrystusa, to nie ma dla nich nadziei. Nie znaczy to, że Bóg odmawia przebaczenia, ale że oni odrzucają jedyną dostępna możliwość uzyskania przebaczenia. Ich sposób myślenia prowadzi ich właśnie w tym kierunku, chociaż nie doszli jeszcze do punktu, z którego nie ma już odwrotu. Ale szybko następują słowa pociechy. Autor nie może uwierzyć, że posuną się aż tak daleko albo że Bóg do tego dopuści. Wiara i wytrwałość doprowadzą ich do uświadomienia sobie tego, co Bóg obiecał. Obecność Jezusa w niebie jest rękojmią tej nadziei (6, 19-20).

6, 2: „chrzty”, termin ten nie oznacza chrztu chrześcijańskiego. Być może autor chce podkreślić różnicę między chrztem chrześcijańskim a żydowskimi obmyciami rytualnymi. „Nakładanie rąk” przy chrzcie i przy przekazywaniu zadań w Kościele  symbolizuje wyposażanie w moc Ducha Świętego.

7 Nowy arcykapłan
Od w. 6, 20 autor podejmuje wątek poruszony w 5, 10 i rozwija go. Jezus przewyższył kapłaństwo lewitów, stając się arcykapłanem na wieki. Ten fakt jest zapowiedziany w Ps 110, gdzie Mesjasz określony jest jako kapłan innego porządku. Tajemnicza postać Melchizedeka (Rdz 14, 18-20) odzwierciedla coś z natury kapłaństwa Chrystusa – podwójną rolę: króla i kapłana; jego wieczność; jego wyższość nad starym porządkiem. Lewi w pewnym sensie (poprzez Abrahama) uznał to, płacąc Melchizedekowi dziesięcinę przez osobę Abrahama. Gdyby kapłaństwo Aarona i lewitów było wystarczające, nie potrzebna byłaby  żadna zmiana. Żaden z nich nie był jednak doskonały i żaden nie mógł spełnić naszych potrzeb. Natomiast Jezus jest doskonały i spełnia nasze potrzeby.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)