4-5, 6 Droga Boża czy droga świata?

Chrześcijanie mogą przejść na stronę świata - wrogiego niechrześcijańskiego, przeciwnego Bogu – nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Zdarza się to zawsze, kiedy nasze pragnienia biorą górę nad rozsądkiem i chrześcijańskimi zasadami; z tego powodu wybuchają nawet wojny. Zdarza się to, kiedy modlimy się, aby osiągnąć własne cele; kiedy przypisujemy sobie prawo do sądzenia innych; kiedy planujemy nasze życie nie zważając na Boga; kiedy bogactwa i przyjemności stają się celem samym w sobie, a sprawiedliwość znika z pola widzenia.

Jak tego uniknąć? Przez właściwy rodzaj modlitwy; przez stały opór wobec wszystkiego, o czym wiemy, że jest złe; przez szukanie Boga; przez widzenie siebie takimi jacy jesteśmy, i szczere poddanie się Bogu; przez uświadomienie sobie, że w tym życiu nie możemy liczyć na nic – nawet na jutro – i że zależymy wyłącznie od Boga. Jeżeli chcemy mieć właściwy stosunek do życia, to nie powinniśmy automatycznie przykładać etykietki „wola Boża” do własnych planów (4, 15).

Szczególne zagrożenie stwarzają bogactwa (5, 1-6; 2, 6-7), które dają poczucie fałszywego bezpieczeństwa; bogacze są tak zamknięci we własnym świecie, że nie dostrzegają już tych, którzy cierpią głód i nędzę; ich hierarchia wartości jest wypaczona, tracą z oczu perspektywę wieczności. Ale Bóg widzi i sądzi to wszystko. Por. przypowieść Jezusa o bogatym głupcu (Łk 12, 16-21).

5, 7-20 Cierpliwość i modlitwa

Hiob jest wzorem cierpliwego znoszenia cierpień, które zostały mu wynagrodzone; Eliasz wzorem mocy modlitwy (1 Krl 17, 1; 18, 1.4). Życie chrześcijańskie skupia się wokół Boga. W nieszczęściu modlimy się; kiedy się radujemy, śpiewamy hymn pochwalny. Modlitwa poparta wiarą jest siłą, z którą trzeba się liczyć. W odpowiedzi na taką modlitwę Bóg uzdrawia chorych i przebacza grzechy. Czy może być coś cenniejszego niż przyprowadzenie człowieka do Chrystusa, który może przebaczyć wszystkie jego grzechy? Nawet w niebie panuje wtedy wielka radość (Łk 15, 7).

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)