Transmisja na żywo
Ogłoszenia
![](http://stanislaw-bm.szczecin.pl/clients/_parafia/_upload/_cache/205x140_wymuszony/ogloszenia_146.jpg)
Przewodnik po Biblii
Przewodnik po Biblii – część CCCXLVIII
LISTY
Wprowadzenie
Wprowadzenie
Donald Guthrie
Listy stanowią mniej więcej trzecią część Nowego Testamentu. Ich treść jest bardzo różnorodna, ale wszystkie są ważne, ponieważ dzięki nim możemy poznać naukę apostołów i ich współpracowników. Zawierają one naukę o Bogu i chrześcijańskiej Dobrej Nowinie łącznie z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi życia i zachowania. Informują nas także o problemach wczesnego Kościoła i o sposobach ich rozwiązywania. Były to listy pisane przez konkretne osoby w realnych sytuacjach czy ze względu na określone potrzeby. Warto więc poznać ich tło historyczne i panujące wówczas prądy myślowe, żeby lepiej zrozumieć ich sens i znaczenie. Na koniec przedstawimy podsumowanie niektórych głównych tematów poruszanych w listach.
Podział listów
Nowy Testament grupuje listy według autorów. Mamy więc trzynaście listów Pawłowych, jeden anonim (Hbr), list Jakuba, dwa listy Piotra, trzy listy Jana i jeden list Judy. Listy Pawła dzielą się w naturalny sposób na cztery grupy:
- 1-2 do Tesaloniczan są prawdopodobnie najwcześniejsze i zajmują się głównie drugim przyjściem Chrystusa;
- Do Rzymian, do Galatów oraz 1-2 do Koryntian kładą nacisk na Ewangelię głoszoną przez Pawła;
- „Listy więzienne”, w których Paweł wspomina o swoim uwięzieniu, to listy do Efezjan, Kolosan, Filipian i Filemona. Zawierają niektóre z jego najgłębszych nauk;
- „Listy pasterskie” - 1-2 do Tymoteusza i do Tytusa – zajmują się praktycznymi sprawami rządzenia Kościołem i jego organizacją.
Inne listy są często grupowane jako „Listy powszechne” i są adresowane do chrześcijan w ogóle, a nie do określonych Kościołów. Wyjątkami są: List do Hebrajczyków, który stanowi całość, 2 i 3 List Jana adresowane do określonej osoby albo do Kościoła.
Bezpośrednie tło historyczne listów
Rekonstrukcja historycznego tła listów nie zawsze jest zadaniem łatwym. Nie powstawały one bowiem w sposób systematyczny, ale były owocem życia wczesnego Kościoła. Zawierają sporą część nauki chrześcijańskiej, ale nie jest ona podana w formie traktatów teologicznych czy etycznych. To, że wyrastały one z potrzeb życiowych Kościoła, jest także ich siłą: nauka chrześcijańska była dynamiczna, nie stereotypowa. Dzieje Apostolskie są naszym jedynym, oprócz listów, źródłem historycznych informacji o wczesnym Kościele, ale jest to źródło selektywne i nie pretenduje do miana pełnej kroniki wydarzeń. Pozostawia więc w naszej wiedzy wiele luk. Próba zatem ustalenia historycznego tła listów natrafia na trudności. Wobec wielu problemów musimy być otwarci, ale poniższa rekonstrukcja może być pomocna w zorientowaniu się co do historycznego kontekstu listów.
(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)
2013 © Wszelkie prawa zastrzeżone