4-5 Godzina cierpienia

Piotr zapowiada czas cierpienia i prześladowania dla swoich adresatów. Kiedy nadejdzie muszą być przygotowani: spokojni, czujni, oddani modlitwie i miłości bliźniego. Cierpienie ze względu na Chrystusa nie powinno być zaskoczeniem dla chrześcijan. Jest to powód do radości, a nie do zniechęcenia. Cierpienie Chrystusa było wstępem do chwały – i jest tak samo dla chrześcijanina. Bóg zawsze dotrzymuje obietnic.

Piotr, zwierzchnik Kościoła i świadek ukrzyżowania, wzywa wszystkich starszych Kościoła, aby mieli ducha dobrego pasterza (5, 1-4; zob. J 10 i 21, 15nn.); młodzi powinni mieć szacunek dla ich autorytetu. Chrześcijanin musi przejawiać ducha prawdziwej pokory, na podobieństwo Chrystusa, a także wielką odwagę, aby stawić czoło groźnej i stałej opozycji (8-9). Bóg troszczy się o nas i doskonali nasz charakter przez cierpienie. Bóg czuwa nad nami.

4, 1-2: być może aluzja do utożsamienia się chrześcijanina ze śmiercią Chrystusa i do uwolnienia się od grzechu – do nowego życia – które jest jej konsekwencją.

Umarłym… (4, 6): tzn. chrześcijanom już teraz nieżyjącym. Ponieśli oni sąd śmierci, jak inni ludzie, ale będą żyli.

Miłość zakrywa (4, 8): przysłowie cytowane też w Jk 5, 20.

Sąd (4, 17): może w związku z 4, 6.

5, 5nn.; te wersety są odbiciem Jk 4, 6nn. „Ryczący” budzi przerażenie, ale Szatan nie ma już mocy, żeby zniszczyć chrześcijanina.

Sylwan (12): Sylas, towarzysz Pawła w jego drugiej wyprawie misyjnej (Dz 15, 22.32nn) i jego współpracownik przy pisaniu do Tesaloniczan.

Babilon (13): prawdopodobnie symboliczna nazwa Rzymu.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)