Życie chrześcijanina; prawdziwa miłość

Dla chrześcijanina – dziecka Bożego – grzech nie jest już nieunikniony. Przeciwnie, jest zaprzeczeniem jego nowej natury. Wolność, jaką dał nam Chrystus, nie jest wolnością do grzechu, i musimy o tym pamiętać. Ten, kto został włączony do rodziny Boga, nie może nadal łamać świadomie i stale Jego prawa. Człowiek, który postępuje inaczej, nie może być chrześcijaninem, bez względu na to co mówi. Chrześcijański styl życia można określić jednym słowem: miłość. Przykazanie wzajemnej miłości łączy w sobie wszystkie pouczenia Boga o związkach między ludźmi. Ale miłość chrześcijańska – miłość Chrystusa –  jest czymś więcej niż tylko słowami czy uczuciami, nieuchronnie bowiem apeluje do naszych kieszeni i naszych majętności, może nas kosztować nawet życie. Miarą naszej miłości do Boga jest chęć pełnienia Jego woli i nasza miłość bliźniego. Jeżeli w tej dziedzinie nasze sumienie jest czyste, możemy być pewni, że Bóg odpowie na nasze modlitwy.

4 Fałsz i prawda; Bóg jest miłością

Jest jedno podstawowe kryterium odróżniania nauczyciela fałszywego od prawdziwego: uznanie zarówno ludzkiej (tutaj specjalnie akcentowanej, ponieważ chodzi o konkretną herezję tamtych czasów), jak i Boskiej natury Chrystusa. Ten kto nie spełnia tego warunku, nie może być wysłannikiem Boga. Dzięki darowi Ducha Świętego chrześcijanin może rozpoznać prawdę, kiedy ją słyszy. Bóg jest miłością. Śmierć Chrystusa pokazała nam, co to jest miłość (10). Jeżeli rzeczywiście uczestniczymy w Jego życiu – w Jego naturze – ta miłość musi promieniować z nas na całe otoczenie. Prawdziwa miłość do Boga powinna przejawiać się w działaniu wobec innych. Jest to ulubiony temat Jana. Ale miłość nie jest czymś banalnym czy sentymentalnym ani sprzecznym ze szczerym wyznaniem (czego przykładem jest w. 20). Miłość i posłuszeństwo są nierozdzielne (21). Jeżeli kochamy i jesteśmy posłuszni Bogu, nie musimy się obawiać dnia sądu (17-18).

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)