21,22, 5 Nowy świat Boga

Kiedy zniknie zło i śmierć zostanie przezwyciężona, jak będzie wyglądała nowa epoka? Jan opisuje ją jako niebo na ziemi. Nowe życie będzie nie kończącą się ucztą weselną całego ludu Bożego, będzie to najbardziej szczęśliwy i radosny czas przekraczający wszelkie wyobrażenia. Nie zakłóci go nigdy ani smutek, ani ból,  ani rozstanie z ukochanymi, ani nawet noc, ponieważ Bóg będzie tu zawsze obecny, będzie blisko. Nie będzie tam grzechu, ani na zewnątrz, ani w nas, który by nas poniżył albo zniszczył nasz doskonały związek z Bogiem, albo napełnił nas wstydem. Miasta świata są bogate i piękne, ale są niczym wobec chwały, wspaniałości i blasku miasta ludu Bożego. Panują tu także pokój, wolność i bezpieczeństwo, wszystko ma nieskończoną wartość i jest bezcenne.

Dwanaście tysięcy stadiów (21, 16): ok. 2400 km, ale nie trzeba tego rozumieć w sensie dosłownym. Ta liczba odpowiada 12 x 1000 (zob. komentarz do 7, 4 i 14, 20). Na ziemi lud Boży wydaje się nieliczny i rozproszony, ale stanowi część wielkiej wspólnoty, wielkiego miasta niebieskiego.

21, 19-20: nawiązanie do szlachetnych kamieni i pektorału arcykapłana, reprezentujących pokolenia Izraela.

22, 2: człowiek upadły nie miał dostępu do „drzewa życia” (Rdz 3, 22-24). Teraz ten zakaz został cofnięty. Odkupiona ludzkość nigdy już nie nadużyje swojej wolności.

22, 6-21 Epilog

Ostatnim sformułowaniom brak może zwartości, ale nie są one pozbawione siły wyrazu. Jan potwierdza prawdziwość tego co napisał i w najsurowszych słowach ostrzega przed próbą fałszowania tekstu. Jego ostatnie słowa są naglące; wszystko co napisał, wkrótce się wydarzy; przyjście Chrystusa jest bliskie; ludzie będą musieli pozostać takimi, jakimi byli w chwili Jego przyjścia; nie będzie możliwa żadna zmiana. Tych, którzy nie będą zbawieni, czeka zatracenie; ci, którzy nie wejdą do życia wiecznego i do obecności Boga, zostaną odrzuceni na zawsze. Dlatego „kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie” i niech „wody życia darmo zaczerpnie”.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)