17-20 Ostateczny triumf Boga

17-19, 5 Upadek Babilonu

Prorocy Starego Testamentu tak często i ostro potępiali prawdziwy Babilon, że stał się on synonimem ludzkiej pychy i zarozumiałości. Dla Jana i jego adresatów Babilonem, kochającą zbytek nierządnicą, był Rzym, miasto siedmiu wzgórz (zob. w. 9). Rzym syty i dekadencki, gdzie chrześcijan rzucano lwom i palono żywcem dla zabawienia publiczności; Rzym, gniazdo rozpusty całego cesarstwa. Ale każdy wiek ma swój Babilon, ucieleśnienie wszelkiej żądzy, luksusu i przyjemności, które odciągają ludzi od Boga, rzeczy, które obiecują tak wiele, a dają tak mało. Lecz Babilon, synteza wszystkiego co zwodnicze, jest skazany na zagładę!

W opisie upadku Babilonu w rozdziale 18 odnajdujemy echo nastroju i języka wszystkich wielkich starotestamentowych proroctw o upadku. (Iz 13-14.24; Jr 50-51; Ez 26-28.) Mamy tutaj zapowiedź ostatecznego sądu nad każdą władzą, która karmi się złem i traktuje ludzi jako przedmioty kupna i sprzedaży (13). Lud Boży skłonny jest do paktowania ze światem, chociaż powołany jest do zajmowania wobec niego bezkompromisowej postawy (4). Jego zniewagi zostaną wyrównane i sprawiedliwości stanie się zadość. Jest to tak pewne, że można nawet powiedzieć, iż już się wydarzyło. Babilon już upadł!

Była i nie ma jej (17, 8): niekiedy złe moce wstrząsają ludzką historią, niekiedy zaś znikają, ale potem zawsze wracają.

Siedmiu królów (17, 10): cesarze albo cesarstwa.

Dziesięciu królów (17, 12): niekiedy utożsamiani z rzymskimi cesarzami, ale Jan mówi o przyszłej koalicji.

19, 2-3: nie chodzi tu o zwykłą mściwość czy radość z cudzego nieszczęścia. Lud Boży płaci życiem za prawdę i sprawiedliwość i raduje się widząc krnąbrne siły zła pokonane na zawsze.

19, 6-19 Uczta weselna Chrystusa i Jego Oblubienicy – Kościoła

Jan przedstawia idylliczny obraz. Suknia ślubna oblubienicy utkana jest z dobrych uczynków wszystkich prawdziwych chrześcijan, które radują serce samego Chrystusa.

19, 11-21 Zwycięski Chrystus

Dwaj stronnicy Szatana i ich sprzymierzeńcy zostali teraz pochwyceni i zniszczeni w „wojnie” bez oręża, zbroi czy walki. Taka jest potęga Chrystusa.

(„Przewodnik po Biblii”, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1997 r.)